Επιστροφή στα κρυφά σχολειά.....

Ο ρόλος του κρυφού σχολειού στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, της οποίας στόχος ήταν ο προσηλυτισμός και η προσπάθεια εξαφάνισης κάθε ελληνικού στοιχείου με το πέρασμα των γενεών, ήταν πολύ σημαντικός. Τα διάσπαρτα σε ολόκληρη τη χώρα κρυφά σχολειά συνέβαλαν στη διατήρηση της ελληνικότητας του γένους και τη μετάδοση και εξέλιξη της ελληνικής παιδείας , με την ευρύτερη έννοια. Τα σχολειά αυτά λειτουργούσαν κυρίως σε εκκλησίες και μοναστήρια με δασκάλους, συνήθως τους ίδιους τους ιερείς, και βιβλία τα εκκλησιαστικά κείμενα.
Ένα από τα σημαντικότερα αυτά κρυφά σχολειά στα χρόνια της σκλαβιάς στην ευρύτερη περιοχή του Νομού Τρικάλων είναι αυτό της Αγίας Παρασκευής. Η πέτρινη εκκλησία της Αγίας Παρασκευής χτίστηκε το 1793 δύο χιλιόμετρα περίπου μετά το Νεραιδοχώρι. Παρά την έντονη φυσική ομορφιά των ελάτινων δασών της περιοχής η μεγαλοπρέπεια και επιβλητικότητα της Αγίας Παρασκευής δε θα αφήσει αδιάφορο το βλέμμα του περαστικού ταξιδιώτη. Ο αρχιτεκτονικός τύπος της μονής, σταυροειδής εγγεγραμμένος αθωνίτικου τύπου είναι αυτός που ακολουθούν τα περισσότερα μοναστηριακά καθολικά στον ελληνικό χώρο μετά τον 10ο αιώνα. Διαθέτει δυο εισόδους, την κύρια και τη μικρή στο πίσω μέρος της μονής, παλιότερα καμουφλαρισμένη, που οδηγούσε με εξωτερική σκάλα στο κρυφό σχολειό (φώτο), το οποίο αργότερα λειτούργησε και σαν κρησφύγετο των ανταρτών.
Σήμερα πέρα από χώρο ιστορικού ενδιαφέροντος αποτελεί και σημείο ανάπαυσης των περαστικών που οδεύουν προς τα υπόλοιπα χωριά της ευρύτερης περιοχής του Ασπροποτάμου. Η ψυχική ανάταση και πνευματική αγαλλίαση που σου προσφέρει η θέα και η ιστορία της μονής σε συνδυασμό με τη θέα του φυσικού τοπίου και τη γεύση και δροσιά του γάργαρου νερού που τρέχει από την πέτρινη βρύση είναι αναντικατάστατα.
Που οδεύουμε όμως ως ελληνικό γένος το έτος 2008; Στα χρόνια της σκλαβιάς οι πρόγονοί μας, παρά τις αμέτρητες και όχι εύκολα αντιληπτές σήμερα δυσκολίες που αντιμετώπιζαν, έδειξαν τεράστια υπομονή,επιμονή και ζήλο για τη διαιώνιση της Ελληνικής Παιδείας, ενώ σήμερα που θεωρούμε ευνόητο το υπέρτατο αγαθό της ελευθερίας τι κάνουμε; Μάλλον το αντίθετο. Η εκπαίδευση στα σχολεία πάει από το κακό στο χειρότερο. Δεκάδες νόμοι, μεταρρυθμίσεις, αλλαγές βιβλίων, τα οποία δεν οδηγούν πουθενά και μάλλον προς τα πίσω μας πηγαίνουν. Για τα Πανεπιστήμια τι να πούμε; Ποιός είναι ο πραγματικός τους ρόλος; Μάλλον κανείς δεν ξέρει. Κάπου χάθηκε κι αυτός. Τα παιδιά μας τι γλώσσα μιλάνε; Διαθέτουμε την πλουσιότερη σε λέξεις και έννοιες γλώσσα και χρησιμοποιούμε κάθε γενιά και λιγότερες απο αυτές. Τα greeklish έχουν αντικαταστήσει τόσο το γραπτό αλλά σιγά σιγά και τον προφορικό μας ελληνικό λόγο. Γιατί να μη χρησιμοποιούμε ελληνικά στο Διαδίκτυο; Γιατί τούτο δω να το λέτε blog και όχι ιστολογιο; Ας προσπαθήσουμε λοιπόν όλοι εμείς οι Έλληνες να σώσουμε την κατάσταση όσο ακόμη είναι δυνατόν. Ας πάρουμε την Ελληνική Παιδεία και Ιστορία λοιπόν απ'τα χέρια εκείνων που τα έχουν κάνει κομπολόι και παίζουν μαζί τους. Έχουμε τη δύναμη. Η ελληνικότητα ανήκει στο λαό, στο γένος και όχι στους κυβερνώντες. Ας το κάνουμε τώρα που είναι νωρίς, γιατί αλλιώς η επιστροφή στα κρυφά σχολειά είναι αναπόφευκτη...